Alexander Haus                 

Tomik  Autograf 

Drodzy Czytelnicy: dziękuję Państwu za odwiedzenie mojego literackiego świata. Strona ta powstała m.in. z myślą o tych, którzy marzą o rozczytywaniu się w literaturze subtelnej i pełnej poetyckiego obrazowania; o tych, którym znudziła się już sztampowa, ciosana równej długości zdaniami komercyjna proza; o tych, którym leży na sercu jakość i przyszłość literackiego przekazu, oraz z myślą o tych, którzy są dobrymi ludźmi… Posłuchajcie, Państwo, proszę, moich wierszy i spróbujcie pokochać tę niesztampową poezję i prozę Alexandra Hausa. Niech literatura piękna w końcu stanie się na powrót piękna! Otwieram przed Państwem wrota do mojego literackiego świata i zapraszam do jego wnętrza! Panie, proszę przodem!...

Czytam prawdziwą

i wartościową literaturę

// Tutaj wpisz lub wklej swój kod JavaScript
 
Wstęp do książki (styl semiakademicki)
 

Autograf jest tajemnicą o pięknie ukrytym głęboko w ludzkim sercu, którego macki przenikają hen do szarego świata i sprawiają, iż świat ten nabiera kolorytu. Ten koloryt to prawda uosabiająca nasze pragnienia i obnażająca intymną tkankę ludzkiego umysłu.

 

Nie zawsze ma on charakter wiosny; czasami jego barwy przenoszą człowieka w epokę dojrzałych zbóż, pożółkłych liści i zmarzniętych od samotności drzew, wyciągających swe ramiona w manifeście prośby o utęsknione ciepło.

 

Nie ma w nim ideologicznych prawd, ontologicznych rozważań czy bodaj namiastki intertekstualnych odniesień do sprawców wielkiej poezji. Koloryt w nim bowiem rodzi się samoistnie, inspirowany nieprzemożonym pragnieniem zakosztowania miłości, której bezkres, drogi Czytelniku, mieści się tylko w ludzkim sercu.

 

W formie wyraża się jej istota. W uczuciach oddanych przez magię obrazotwórczego słowa i konstytuowanego nim kształtu, w którym z lekturą zaczynamy postrzegać prawdziwe piękno. Dopiero siła tego piękna, zabierając nas bodaj w podróż do nieba, odsłania nam sprawcę owej tajemnicy ukrytej głęboko w naszym sercu i widzimy, jak siła ta przez formę obnaża treść. Czy chodzi o Boga?… Bo jeśli tak, to zapewne chodzi o miłość…

 


O tytule tomiku

 

Tytuł prezentowanego Czytelnikowi tomiku jest w istocie tytułem jednego ze znajdujących się w nim utworów, który opiewa o cudzie pisania poezji, stając się przez to sztandarowym wierszem całego zbioru. Tą perełką, mieniącą się wśród innych liryków, Autor prezentowanego tomiku pragnie oddać hołd procesowi kreacji poetyckiej, kładąc szczególny akcent na zjawisko impresjonizmu w procesie tworzenia. Fenomen ten gra główne skrzypce w tej niecodziennej orkiestrze pod tytułem „liryka”, której dyrygować stara się sam twórca. Podmiot liryczny Autografu trochę niejako dyrygent, po trosze jako pejzażysta, maluje słowami obraz, którego punktem wyjścia jest obrazotwórcza ekspresja, a punktem odniesienia obszar ludzkiej impresji, dzięki czemu odbiorca może poczuć smak słowa oraz dreszcz emocji i wzruszenia...

 

Jeśli drogi Czytelnik szuka bardziej zobrazowanego wyjaśnienia tytułu, niechaj rozsmakuje się w obrazie pt. Autograf

 

 

Historia wierszy

 

Wiersze zebrane w tomiku są odpowiedzią na osobiste doświadczenia Autora, a znakomita większość z nich została zainspirowana przeżyciami chciałoby się rzec – bardzo intymnymi. Intymność ta nie sprowadza się bynajmniej do literalnego rozumienia przytoczonego pojęcia; jest raczej tym wszystkim, co wiąże się ze sferą ludzkich uczuć, z uwalnianymi przez nie emocjami i z osobistym sposobem przeżywania miłosnych uniesień w dobie powszechnie panującego braku bliskości drugiego człowieka.

 

Bezpośrednią inspiracją do napisania każdego z tych wierszy był zawsze drugi człowiek. Jego nagłe, szyte dreszczem, pojawienie się i nieoczekiwana desapariencja jego perso- ny… Jednym słowem – zawód.

 
 
 

 

Wyciszyć dźwięk

P

Stopka

redakcyjna

 

 

 

 

chcę posłuchać

fragmentu audiobooka

 

 

 

chcę przeczytać

fragment tomiku

 

 

Autograf jest zbiorem głównie poezji miłosnej. Znajdują się w nim wybrane utwory z okresu 1999 – 2005 – pośród których incydentalnie znalazły również swoje miejsce lapidarne wiersze białe. Zdecydowana jednak większość utworów to liryki opatrzone w rymy, czasem sylabiczne tudzież sylabotoniczne, w których szczególny nacisk Autor kładzie na słowo i dającą się nim „wyszydełkować” metaforę. Wiersze nie są zestawione chronologicznie, ani też nie zaopatrzono ich w daty. Czytelnik winien sam doszukać się w utworach faktycznej chronologii, odkrywając w ten sposób intymny świat podmiotu lirycznego.

 

Tomik o tematyce lekkiej, refleksyjnej, miłosnej i erotycznej. Odnajdą się w nim osoby wrażliwe na piękno i emocje. Z pewnością zawiera on lżejsze formy od wierszy w zbiorze "Rozmowy z Noe i rozprawa z Blasiusem". 

 

 

 

Dane

 

 

 

 

następna książka

copyright by alexander haus, 2018